De een is nog groen op zijn 29e, de ander heeft dan al een leven achter zich. Tot die laatste categorie behoort Uri Breman. Na tientallen omzwervingen, studies en baantjes – in binnen- en buitenland – kwam hij eind vorig jaar bij Spindler eindelijk tot rust. En zit hij sindsdien op de juiste plek. Of beter gezegd: op twee plekken….
Laten we beginnen bij je studie, wat heb je gestudeerd?
“Na de VWO ben ik eerst Communicatie en Informatiewetenschappen gaan studeren. Maar al gauw dacht ik: wat doe ik hier? Ik vond het niet interessant. Dus ben ik gestopt en bij een horeca- en evenementenbureau gaan werken, als projectleider. In die tijd brak ik ook door als talent in de rugby league (= variant van rugby) en werd ik opgepikt door een coach uit Nieuw-Zeeland. Daar heb ik ruim een jaar gewoond. Maar omdat ik al genoeg blessures had gehad en niet op mijn oude dag als een kreupele door het leven wilde, ben ik teruggegaan naar Nederland en ben ik hier – op een wat lager niveau – coach geworden bij de Nederlandse Rugby League Bond. Vervolgens ben ik weer gaan studeren, deze keer aan de Hogeschool Rotterdam. Daar heb ik een Bachelor gehaald.”
Oké, maar hoe kwam je nou bij Spindler?
“Oh, daar ben ik nog niet, want na deze studie heb ik bestuurskunde gedaan, een dubbele bachelor gedaan en nog een master gehaald. Vervolgens kon ik aan de slag bij het Ministerie van Onderwijs. Maar dat vond ik te saai, ook omdat ik toen merkte dat ik eigenlijk wel iets met mijn handen wilde doen. Dus klopte ik in Den Haag aan bij een loodgietersbedrijf. Ook al kon ik weinig tot niets, ik kon meteen aan de slag. Daar heb ik ook mijn technische diploma’s gehaald.”
En dus werd je een loodgieter met een mastertitel?
“Klopt. En dat wekte de aandacht van de recruiter van Spindler. Zij wilden wel eens kennismaken met mij. Na een eerste gesprek, kwam Richard Spindler erbij zitten en bracht hij Stichting Nieuwe Banen onder mijn aandacht. Daar bieden we nieuwe medewerkers door middel van een training van ca. 6 weken enthousiast te maken voor de techniek of horeca. Dit moet door de juiste begeleiding gedaan worden. Of ik niet een deel van mijn tijd aan de ontwikkeling van deze stichting wilde besteden? Ja, dat wilde ik wel!”
En dus werk je sinds eind vorig jaar bij Spindler, 3 dagen per week als servicemonteur en 2 dagen als medewerker bij Stichting Nieuwe Banen.
“Een opmerkelijke combinatie, dat realiseer ik mij maar al te goed, maar wel een die bij mij past: ik ben zowel met mijn handen bezig als met mijn hoofd: ideaal!
Tot slot, wat doe je over vijf jaar? “Het klinkt misschien gek als je mijn verhaal hoort, maar ik hoop dan nog steeds bij Spindler te werken, en bij voorkeur in deze combinatie. Ook omdat ik mensen wil helpen. En in beide functies doe ik dat. Daarnaast wil ik een hele goede servicemonteur worden, en dat is vooral een kwestie van leren en ervaring opdoen. Bij Spindler moet dat lukken!”