“Spindler is een sociaal en slim bedrijf!”

Eigenlijk is hij gediplomeerd brood- en banketbakker. Maar in de bakkerij hield hij het nog geen twee maanden vol. Via een maat kwam hij bij Spindler. Daar kon hij als leerling monteur aan de slag op de nieuwe afdeling CV. In 2016 – ruim 44 jaar later – nam Paul Hoogenboezem afscheid en ging hij met pensioen. Terugkijkend vindt hij Spindler een ‘sociaal’ bedrijf. En erg ‘slim’.

Paul woont met zijn vrouw Henny in Barendrecht, onder de rook van Rotterdam. Aan de muur prijkt een prachtige foto van New York, de stad waar hij als marathonloper – en als toerist – al vaak is geweest. Hij spreekt er vol liefde over, zoals hij ook graag praat over Rotterdam, over Spindler en over zijn ex-collega’s. 

Hoe kwam u bij Spindler terecht?

“Ik had gestudeerd voor brood- en banketbakker, maar de dagelijkse praktijk in de bakkerij viel mij tegen. In plaats van ambachtelijk bezig te zijn, ging alles op de automaat. Ik vond er niets aan. Eenmaal thuis nam mijn vader mij mee naar zijn werk op de scheepswerf. Daar werd ik leerling koperslager en leerde ik lassen. Totdat een maat mij vroeg mee te gaan naar Spindler. Ik kon daar meteen aan de slag, ze hadden monteurs nodig voor hun nieuwe CV-afdeling!”

Maar u had geen opleiding, u had geen diploma’s… . 

“Klopt. Ik had echter het geluk dat ik twee heel goede leermeesters heb gehad: Rinus de Graaf en Joop van Leeuwen. Zij hebben mij begeleid en alles over het vak verteld. Daarnaast heb ik vanzelfsprekend altijd mijn ogen opengehouden en heb ik diverse aanvullende cursussen gevolgd. Maar eigenlijk vind ik dat pionieren ook typisch Spindler. Als je wilt, kan en mag je alles zelf doen.”

Is het werk als monteur niet enorm veranderd in 44 jaar?

“Tuurlijk! In de eerste jaren waren we vooral nog bezig met lassen en solderen en waren de leidingen van koper en de pijpen van ijzer. Het prefab heeft alles veranderd, makkelijker gemaakt.”

U bent altijd monteur gebleven, nooit de behoefte gehad om promotie te maken?

“Nee. Ik hield van mijn werk en dan vooral van de vrijheid. Waarom zou ik die opgeven voor een paar centen meer? Bovendien, er is meer in het leven dan uitsluitend werk. Ik ben privé altijd een druk baasje geweest. Naast het hardlopen heb ik mijn leven lang allerlei Heineken-attributen verzameld. Voor die collectie ben ik stad en land afgereisd. Nu doe ik het rustiger aan, voor zover je dat kan doen als je opa bent van vijf kleinkinderen, waarvan er 2 regelmatig bij ons op de stoep staan.”

Vier jaar geleden bent u met vervroegd pensioen gegaan. Waarom?

“Ik had steeds meer projecten ver buiten Rotterdam. En door die files werd mijn reistijd steeds langer. Dan vertrok ik ’s ochtends om half zes om ’s middags om 5 uur thuis te komen. Dat werd mij te veel. Toen heb ik laten uitzoeken of ik het mij financieel kon veroorloven eerder eruit te stappen. Toen dat het geval bleek te zijn, heb ik de knoop doorgehakt. Nooit spijt van gehad.”

Toch kijkt u terug op een fantastische carrière bij een sociaal en slim bedrijf. Waarom sociaal en slim?

“Toen mijn eerste vrouw ziek werd en kwam te overlijden, heb ik alle ruimte van hen gekregen om er voor haar te zijn, maar ook om mijn eigen verdriet te verwerken. Bovendien stonden er regelmatig bloemen op tafel of een fruitmand. Dat waardeer ik bijzonder. Daarnaast vind ik Spindler een slim bedrijf omdat ze het op de een of andere manier altijd voor elkaar krijgen mooie – en ongetwijfeld – goed betaalde projecten te scoren. En dat al bijna 100 jaar. Dan ben je met recht slim!”